Spanje begon op 29 oktober 2026 aan de eerste dag van nationale rouw om de 69 mensen die omkwamen bij een treinramp. Diezelfde dag legden machinisten het werk neer en uitten zij zorgen over de staat van het spoor.
De rouwdag viel samen met een staking van machinisten, die zich net als reizigers bezorgd toonden over de conditie van het spoor. De actie en de nasleep van de ramp speelden zich tegelijkertijd af, waarbij spoorpersoneel openlijk vraagtekens zette bij het onderhoud van het netwerk.
Reizigers stapten ietwat huiverig in de hogesnelheidstrein, terwijl Spaanse passagiers zeiden dat er al langer zorgen bestonden over het spoor. Daarmee klonk twijfel door over de infrastructuur die verder reikt dan de ramp zelf.
Machinisten en ander spoorpersoneel hielden samen een indrukwekkende vijf minuten stilte voor de 69 doden. Het gebaar op de eerste officiële rouwdag bracht personeel en reizigers bijeen, in een periode waarin vragen over de staat van het spoor centraal staan in het publieke debat.
