Met een kranslegging op de Dam is de Japanse keizer Naruhito woensdag officieel begonnen aan zijn staatsbezoek. Anders dan bij het bezoek van zijn opa in 1971 bleef het dit keer rustig op de Dam.Koning Willem-Alexander en koningin Máxima heten de Japanse keizer Naruhito en keizerin Masako welkom op de Dam.

Naruhito brengt een driedaags staatsbezoek aan Nederland.Bron Foto Ramon van Flymen, ANPDit artikel is geschreven doorPieternel GruppenGepubliceerd op 17 juni 2026, 18:09Leestijd 3 minMet een diepe buiging, die wel minuten leek te duren, toonden de Japanse keizer Naruhito en keizerin Masako woensdagochtend hun respect bij het Nationaal Monument op de Dam.

Eerder op de ochtend was het paar al welkom geheten door koning Willem-Alexander en koningin Máxima en hadden de koning en de keizer samen de erewacht geïnspecteerd.Over gebrek aan belangstelling kon de keizer niet klagen. Premier Jetten, de Amsterdamse burgemeester Halsema en verschillende ministers stonden hem op de blauwe loper op te wachten.Het is niet voor niets dat de keizer zijn staatsbezoek begon met een kranslegging.

De Japanse keizer is zich bewust van de zwarte bladzijde uit de geschiedenis van zijn land. Onder de Japanse bezetting van Nederlands-Indië zijn tussen 1942 en 1945 naar schatting tienduizenden slachtoffers gevallen in de gevangenkampen. Dat gebeurde toen Naruhito’s opa, Hirohito, keizer was.Nabestaanden van de Japanse misdaden verzetten zich in 1971 dan ook fel tegen een bezoek van Hirohito aan Nederland.

Zo schreef cabaretier Wim Kan, die verschillende Japanse kampen en dwangarbeid aan de beruchte Birma-spoorlijn overleefde, een protestlied. Het staatsbezoek werd destijds toch doorgezet en de keizer werd op Schiphol door woedende demonstranten onthaald. Ook werd er een thermoskan tegen zijn autoruit aan gegooid.Dit keer bleef het rustig op de Dam.

Dat heeft Naruhito mede aan zijn vader Akihito te danken. Al werd er ook tijdens diens bezoek aan Nederland in 2000 geprotesteerd, hij wist de plooien enigszins glad te strijken. Met een vredesboodschap reisde hij tijdens zijn keizerschap de wereld rond en betuigde spijt over het Japanse oorlogsverleden.‘Alleen een glimp opgevangen’Langs de kant waren woensdag vooral veel nieuwsgierige toeschouwers te zien, sommigen enthousiast zwaaiend met Japanse vlaggetjes.

Al werd er achter de dranghekken wel wat teleurgesteld gereageerd toen de politie vlak voor de ceremonie iedereen een paar meter naar achteren stuurde. Sommigen hadden al ’s morgens vroeg een goed plekje uitgezocht.De Japanse keizer Naruhito legt samen met keizerin Masako een krans bij het Nationaal Monument op de Dam.Bron Foto Ramon van Flymen, ANPOok de Japanse Tomie Koshimizu, die sinds november in Nederland woont, heeft daardoor niet meer dan een glimp van de keizer kunnen opvangen.

Toch is ze uitgelaten. “Het is voor het eerst dat ik de keizer in het echt heb gezien. Terwijl ik in Tokio als reisleider heel vaak toeristen heb rondgeleid in het keizerlijk paleis, heb ik hem daar nog nooit gezien.”De 10-jarige Charlie wil misschien wel een klacht indienen bij de politie omdat hij niet dichterbij mocht komen, zegt hij.

Toch vond hij het de moeite waard. “Ik heb zelfs school hiervoor geskipt.” Hij heeft wel netjes toestemming gevraagd hoor, zegt zijn vader. Waarom hij zo graag de keizer wilde zien? “Ik hou ontzettend van Japan, ik leer nu ook de taal.”‘Wij hadden op de Dam moeten zitten’Naast enthousiasme is er toch ook ‘stil protest’.

Een groepje vertegenwoordigers van Indisch platform 2.0 staat bij hotel Krasnapolsky, afgescheiden achter een zwart hek, nog wat na te praten. De organisatie wil oorlogsslachtoffers en nabestaanden uit voormalig Nederlands-Indië een stem geven.“Wij hadden op de Dam moeten zitten”, zegt Peggy Stein.

Haar opa was een van de dwangarbeiders die aan de beruchte Birma-spoorlijn heeft gewerkt. Stein is niet tegen het staatsbezoek, zegt ze – ‘deze keizer lijkt mij ook vrijer dan zijn vader en grootvader’ – maar ze had wel op meer aandacht voor de oorlogsslachtoffers gehoopt.“We hebben gezegd: doe iets met ons en met dit historische moment, maar daar is geen gehoor aan gegeven.

Het is toch raar dat als er een krans wordt gelegd voor oorlogsgetroffenen dat de groep om wie het gaat er niet bij mag zijn?”De groep, die het bezoek niet van achter de dranghekken wilde volgen, kreeg wel toestemming om de ceremonie vanuit hotel Krasnapolsky te bekijken. “Dat was wel fijn, we zagen de kranslegging van opzij en keken tegen onze urn aan.” De urn waar Stein het over heeft, is in het Nationaal Monument gemetseld. “Daarin zit grond van de erevelden in Indonesië waar onze familieleden liggen die de oorlog niet hebben overleefd.”Stein denkt dat hun stille boodschap alsnog bij de keizer is binnengekomen. “Met onze eigen herdenkingen hebben we ook op de Dam gelopen.

We hopen dat hij onze voetstappen heeft gevoeld.”