Intieme terreur laat geen blauwe plekken na, maar veroorzaakt wel grote angst. Dat blijkt uit een getuigenis dat op 6 november 2026 werd gepubliceerd en waarin slachtoffers worden beschreven als gevangenen in een web van controle en dwang. Centraal staat een vrouw die een man die haar lastigvalt niet uit vrije wil antwoordt, maar uit angst.
‘Als ik rustig antwoord, komt hij vanavond niet naar mij.’
Wie dat hoort tijdens een aangifte, weet volgens de beschrijving dat zo'n reactie geen gewone uitwisseling is. Een berichtje terugsturen is geen interactie, maar een manier om zichzelf en haar omgeving veilig te houden.
De beschrijving wijst op een vorm van misbruik die verloopt via voortdurende controle en pressie in plaats van fysiek geweld. Omdat er geen blauwe plekken aan te pas komen, blijven de angst en de beperkingen die eruit voortkomen voor buitenstaanders minder zichtbaar, terwijl de dreiging voor de betrokkene dagelijks bepaalt hoe zij praat, reageert en zich door haar eigen leven beweegt.
