Inge Mutsaers heeft verteld hoe haar vader als kind drie jaar lang ingegipst op een houten kist lag in een tbc-sanatorium, en hoe kinderen die stout waren urenlang in de zon konden worden "geroosterd".
Volgens Mutsaers kon de behandeling van jonge patiënten in de sanatoria verschrikkelijk zijn, vooral bij de nonnen. Haar vader is er altijd stil over gebleven, ontdekte zij, en dat stilstaan is letterlijk bedoeld.
Haar verhaal raakt aan een breder hoofdstuk na de Tweede Wereldoorlog, toen duizenden jonge kinderen met tuberculose in sanatoria verbleven. Over afzonderlijke instellingen, data of locaties is verder niets bekendgemaakt.
